Στην Αθήνα οι πολιτικές δυνάμεις είδαν κατά πως ήθελαν την καθαρή στάση Δένδια απέναντι στην πρόκληση Τσαβούσογλου.

Ορισμένοι της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης την ενέταξαν στον κύκλο των υποτιθέμενων ανταγωνισμών εντός του κυβερνώντος κόμματος. Κρυφολέγανε συγκεκριμένα ότι ο Δένδιας έδρασε αυτόνομα χωρίς τη συγκατάθεση του πρωθυπουργού, και άλλα αστήρικτα.

Αλλά και τα ορφανά του «καραμανλισμού» έσπευσαν να μεταδώσουν ότι η κεντροδεξιά παράταξη βρήκε τον διάδοχο του Κυριάκου και ακόμη πως απέδειξε ότι διατηρεί ισχυρό «πάγκο».

Η αλήθεια είναι ότι ο υπουργός Εξωτερικών κέρδισε πόντους στο εσωτερικό πολιτικό παιγνίδι, ενέγραψε πολιτική παρακαταθήκη με τη στάση του στην Άγκυρα, την οποία θα μπορεί να επικαλεστεί εάν και όποτε χρειαστεί.

Ωστόσο οι παροικούντες την Ιερουσαλήμ γνωρίζουν ότι πριν αναχωρήσει για την Άγκυρα είχε συμφωνήσει με τον πρωθυπουργό τη στάση που θα ακολουθήσει στην περίπτωση που προκληθεί από τους γείτονες. Αλλά και από την Άγκυρα βρισκόταν σε ανοιχτή γραμμή με τον κ. Μητσοτάκη. Οπότε η σεναριολογία μπάζει, δεν έχει θέση στις παρούσες συνθήκες.

Είναι, βλέπετε, η ζήλια ψώρα και έπρεπε να εφευρεθεί μια κάποια διαφορά.